Polska od wielu już lat stara się być krajem z silnie zaznaczoną pomocą socjalną. Z racji na ten fakt Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej musiało się wykazać i zaproponować sposoby pomocy najbiedniejszym obywatelom. Jednym z nich jest wyznaczana corocznie pula środków finansowych z przeznaczeniem na świadczenia rodzinne. W naszym porządku prawnym istnieją ich trzy rodzaje. Przeanalizujmy je.

Pierwszym i chyba najbardziej popularnym rodzajem świadczenia rodzinnego jest zasiłek rodzinny. Ten może zostać przyznany rodzicom dziecka, jego prawnym opiekunom lub samemu młodocianemu. Jego zadaniem jest chociaż częściowe pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania. Wysokość świadczenia w głównej mierze zależy od wieku dziecka. Im starszy jest podopieczny, tym wyższą kwotę się otrzymuje. Podstawowym warunkiem jego otrzymania jest kryterium zarobków. Jeżeli w rodzinie dochód na jedną osobę nie przekracza 504 złotych, spokojnie można się starać o przyznanie zasiłku rodzinnego.

Kolejną formą pomocy państwa jest jest jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka. Mówiąc innym językiem chodzi po prostu o becikowe. Jego pierwszy tysiąc złotych otrzyma praktycznie każdy. Należy jedynie wypełnić odpowiedni wniosek oraz dołączyć akt urodzenia dziecka i zaświadczenie lekarskie. To ostatnie musi stwierdzać kontrole lekarskie w trakcie ciąży. Żeby starać o kolejny tysiąc becikowego, trzeba już wyliczyć się z dochodów. Te nie mogą przekroczyć 504 złotych na każdego członka rodziny. Zarobki udowadnia się na podstawie zaświadczeń z Urzędu Skarbowego.

Ostatnią formą świadczeń rodzinnych są świadczenia opiekuńcze. Pierwszym z nich jest zasiłek pielęgnacyjny. Gdy tylko udowodni się, że opiekujemy się osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji, będziemy otrzymywać 153 złote miesięcznie. Suma ta ma pokryć chociaż część ponoszonych kosztów. Drugą formą jest świadczenie pielęgnacyjne. Comiesięczną zapomogę w wysokości 520 złotych otrzyma każdy, kto zrezygnuje z pracy na rzecz opieki nad niezdolnym do samodzielnej egzystencji.